یاس رازقی پنهان در

مشتم

تا رسیدنت ثانیه ها را

کُشتم

لبریز سکوتم و هم آغوش سلام

بر ساز ِ تو ضربه میزند

انگشتم

تا آمدنت کمی زمان لج کرده ست

ابروی ِ صبوری ِ مرا کج کرده ست

احرام بدور قلب ِ من پیچانده!

با چشم ِ سیاه تو مگر جح کرده ست؟!

آهنگ قدمهای تو را میشنوم

لالایی ِ کابوس پریشان منست

کابوس بخواب

دلبرم بیدارست

هم شکل ِ سکوت و هم غزل خوان منست

یاس رازقی عریان در

دستت

از عطر ِ نگاه ِ گرم تو / حیران...مست

خاموش شد از گفتن عطرش با تو

پیش ِ نفس ِ ناب ِ تو

چشمش را بست.

ندا کشاورز

20/4/87

پ.ن.1: سلام دوستای خوبم ، امیدوارم دلتون گرم و تنتون سلامت باشه . تولد دوستان مرداد ماهی مبارک. امیدوارم سالیان سال شاد و سلامت زیر سایه باریتعالی زنده باشن.

پ.ن.2 : این ترانه برای جشن فارغ التحصیلی دانشجویان عزیز یکی از دانشگاهها سروده شده و واگذار شده. وزن بیت تکرار تعمدا متفاوت هست.

پ.ن.3 : خیلی حس خوبیه همکاری با سردبیر نازنینی مثل بهزاد محمود زاده...رادیو ایران...جمعه شب ها...راه شب...

پ.ن.4 : سوال روانشناسی:

- رنگ هاي روبرو را به ترتيب اولويتي كه برايتان دارند بگوييد. قرمز، آبي، سبز، سياه و سفيد
-دوست داريد در كدام قسمت كوه باشيد؟

پ.ن.5 : پاسخ سوالات قبل:

1-آبي تيره: شخصيت پيچيده///سبز: آسان گير و بي خيال///شفاف: به سادگي قابل درك/// گل آلود:آشفته و سر در گم

2-دايره:سعي مي كنيد طوري رفتار كنيد كه خوشايند همه باشد///مربع: خود راي و خود محور/// مثلث: يك دنده و لجباز (اندازه ي اشكال با خودخواهي و منيت شما ارتباط مستقيم دارد)

3-بله: آدم فرصت طلبي هستيد///نه: آدم فرصت طلبي نيستيد

 پ.ن. تو : خودم فهمیدم اون فلسفه تکرارو ولی عمرا نفهمیدم و نخواهمم فهمید که چرا فکر میکنی میتونم و نمی خوام! من می خوام ولی نمی تونم پس تا من میام بخدا بسپارمت این جمله تو تکرار نکن...لطفا.

پ.ن.من : چقدر دیدنت ُ دوس دارم!...چقدر دوس دارم؟!...خب...خب...شاید اندازه ی همه ی دنیام...چی؟...چیه؟...چرا ناراحت شدی؟ ...هاااا...ببخشید دیگه نمی خندم! من کی گفتم دنیام کوچیکه! نیست به جان خودم...گفتم دنیا برام کوچیکه...آخه عشق تو بزرگه...بزرررگ.

یادش بخیر

یاد روزای گذشته ...لحظه های پر تب و تاب

دور هم نشستنا و...گپ زدن تُ نور ِ مهتاب

جزوه های دس نخورده...ساعتای گیج ِ خوندن

اضطراب امتحان و...لحظه هایی که نموندن

یاد اون دلای پاکی ...که بسادگی ورق خورد

بازم عکس دسته جمعی... غصه هامو با خودش برد

"بیا تا هم نوا بشیم...با هم بگیم یادش بخیر

زمزمه ی دعا بشیم...با هم بگیم یادش بخیر" (تکرار)

حالا هر کدوم یه گوشه...سربزیر ِ سرنوشتیم

یه سلام ِ بامسمی...واسه زندگی نوشتیم

اگه امروز یه پرنده م...واسه تکرار ِ تلاشه

رشته ی محبت ما...نباید از هم بپاشه

بیا امروز ُ بسازیم...با تلاش و صبر دیروز

قدر ِ بودن ُبدونیم...خواب و بیداری ، شب و روز

ندا کشاورز

31 اردی بهشت 87